சமர்ப்பணம் ............இலட்சுமணன் பாக்கியமே

By
தாயே பாக்கியமே நான் பெற்ற தவமே
நாலு பிள்ளை பெற்றவளே
தவமிருந்து பெற்றதுபோல்
தத்து என்னை எடுத்தவளே
உன் முலைப்பால் குடிச்சதில்ல
உன் உயிர்கசிந்து எனை வளத்தாய்
மடியில தூங்கவச்சு
என் முடிவருடி விழிமுளிச்சாய்
எனக்கடுத்து என் தங்கை என் தாய் கருவில் உட்கார
உனக்கிருக்கு என்மடி கண்ணயர்ந்து கண்ணுறங்கு கண்மணியே என்றவளே
உன் பொழுது எனக்காச்சு
நானறிஞ்ச காலம்வரை தாயே
 உனக்காக என்னதான் செய்துவிட்டேன்
பாவிநான் என் உயிர் பிடிச்சு வெளிநாடு வந்துவிட்டேன்
பக்கமாய் நானிருந்து கடைசிவரை பாக்கலையே
சக்கரை நோய்பிடிக்க அக்கறை நான் படலயே
நீ வெளிநாடு வந்தபோதும் உனை வந்து பாக்கலையே
பெற்றபிள்ளை பேரப்பிள்ளை பத்துப்பிள்ளை இருந்தபோதும்
ஒத்தப்பிள்ளை நீயென்று சொல்லி நீ அழுகையிலே விம்மி நெஞ்சு வெடிச்சதடி
பாழாய்ப்போன அந்த நோயுந்தன் உயிர்குடிக்க
பெத்தபிள்ளை யாருமின்றி பரிதவிச்சு போனியடி
கொள்ளிபோட உரிமையில்லை
தெளிவுவிட அருகில் இல்லை பாவியடி நான்
என்னதான் அவசரமோ காலன் உனை கூட்டி சென்றான்
தாயே உன் மடியின் சூட்டினிலே சூடுகண்ட எனக்கு
என்மடியின் சூட்டினிலே நீ வந்து விளையாட
சேயாக வந்துவிடு வரும்வரை காத்திருப்பேன் வாசல்வரை பாத்திருப்பேன்
என் கவி நூலில் மாலைகட்டி
உனக்காக சாற்றி வைப்பேன்
தாயே வந்துவிடு
மறுபடியும் நீ எனக்கு தாயாக




Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

எம் தேசம்

By
நந்திக்கரை ஓரம் மின்மினி ஒன்று வெளிச்சம் காட்டியது விருட்சம் விருட்சம் விடுதலையின் வெளிச்சம் என்கிறது எரிவண்டு பாவம் அது பொறி என்று தெரியாமல் தறி தட்டிக்கிடக்கிறது தனக்கான அடையாளத்தை அதற்கான அதிகாரத்தை இரவோடு இறவாய் எரித்துக் கொள்ளப்பார்கிறது சில சதிகாரவர்க்கம் நிலம் இருந்தபோது மரம் இல்லை, மரம் இருந்தபோது கிளை இல்லை, கிளை இருந்தபோது இலை இல்லை, இலை இருந்தபோது நிழல் இல்லை, நிழலே நீ நிஐம் இல்லை என்றபோது மின்மினி என்ன ஆயிரம் கதிரவன் கிழக்கே முளைத்தாலும் இது என் தாய் நிலம் என்பது மனதில் முளைக்காமல் பெரும் விருட்ச்சத்துக்கிடமில்லை, அதை விதைக்கவும் வழியில்லை பதம் இழந்த தரை கள்ளியும் முளைக்கும் காரையும் முளைக்கும், அதை சொந்தம் கொள்ள யாருக்குரிமை  நம்பிக்கெடாதீர்கள் நாயும் ஊழையிடும், கள்ளியிலும் பால் வடியும்.  பாம்பும் தேளும் ஓர் ஜாதி, பருந்தும் கழுகும் ஓர் ஜாதி. அரசும் அவன் அரக்கனும் அவன் இரக்கம் கிடையாது உனக்கு
Read more

தேடுகிறேன் (ஆதவன் )

By
தேடுகிறேன் பார்க்க கிடைப்பாளா? காற்றே நீ கண்டாயா ? நிலவே நீ பார்த்தாயா? பூவே நீ உணர்ந்தாயா ? பொழுதே நீ அறிவாயா ? மேகங்கள் விடைதருமா ? என் பூங்கொடியாள் நலம்தானா ? என் பள்ளியில் மயிலானாள் என் பார்வைக்கு மானானாள் எனக்குள் உயிரானாள் என் கவிதைக்கு அவளானாள் கண்டாயா வெண்ணிலவே இந்த பாருக்குள் அவள் எங்கே புன்னகையில் பூவரும்பும் புத்தனுக்கும் கவி பிறக்கும் அவள்கன்னத்துகுழியழகில் எழுதி தீர்ந்தது என்பேனாமை தீட்ட முகவரியின்றி குவிந்து கிடக்கிறது கவிதைத்துளி தேடிச் சேர்ப்பாயா ஆடிக்காற்றே! ராகம் அவள் பெயர் கீதம் அவள் வார்த்தை சாரீரம் அவள் உடல் ஜதி சொல்லும் அவள் நடை தமிழுக்கு அவள் கவி பூவுக்குள் அவள் ஓர் இனம் அந்த பூங்கோதை எங்கே! பாடப்பள்ளியும் படித்த புத்தகமும் படித்த பக்கத்தில் அவள் பெயர் இன்னும் நினைவில் தேடுகிறேன் நினைவுகளை ......... சித்திரமும் சிற்பங்களும் சிலிர்த்து நிற்கும் ஒப்பனையில் வெண்ணிலவு தேய்ந்து மறையும் ஓடி வந்து ஒட்டிக்கொண்டு காற்று கரையும் தேடிவந்து மேகமெல்லாம் கூடி குவியும் தொட்டுக்கொள்ள முட்டிக்கொண்டு வானம் பொழியும் தாகம் தீர்த்து மோகம் காட்டி வானவில் விரியும் வானம்பார்...
Read more

பனை

By
Image
  அத்திசையில் ஒரு மரம்  வயல் காட்டின் பனைமரம் கொத்துக்கொத்தாய் குலைதள்ளி  வட்டுவரை காய்க்குமே ஊர்வாசலில் நின்றுபார்க்க  ஊர்வாசலில் எட்டுமே பழுத்த பனம் பழம் பொறுக்க  அடுத்தூரார் காத்திருப்பார் பொல்லாத கதைகட்டி அங்கு பேய்  உலாவுதென சொல்லிவச்சார். என் ஊரின் நரியர் அப்பா  அந்தப்பழம் பொறுக்கி சுவை கண்டார் ஆடுமாடு போனாலும் அது அடிக்கும்  என்று பக்குவமாய் கதை அளந்தார் வயல்காட்டில் விதைக்கையிலே  வரப்போறம் அடுப்பு வைச்சு கெண்டைமீன்,  கெழுத்திமீன் குஞ்சுத்திரழி பிடிச்சுவந்து அங்குதான் கூழாக்கி பனை ஓலை  பிளாக்கோலி பரிமாறினோம் ஒற்றைப்பனை கள் இறக்கி  கக்கத்தில் ஒழிச்சுவைத்து என் கூட்டுத்தோழருடன்  நாம் குடிச்சோம். தேன் அமிர்தம் தோற்றுவிடும் அந்த ஒற்றைப்பனை கதைபேசும். பல ஞாபகங்கள் மீண்டுவரும்  நாகதாழி பழம் பறிச்சு  நடுமுள்ளு கைகிழிக்க என் வீட்டில் அப்பம்மா  ஒப்பாரி வைப்பாள் என்று நாள் முழுக்க போகாமல்  பனை நிழலில்  படுத்திருந்த நினைவெல்லாம் ஞாபகம்  என் நண்...
Read more